30 Ekim 2011 Pazar

İşte O Benim Aşkım



Merhaba ben geldim.Neler oldu neler bi' bilseniiz.
Imm önce barıştık biz.Ta ilk ayrılık postumu yazdıktan bir kaç gün sonra.Herşey normale dönmeye başlamıştı başta.Geçen cuma okula gitmedim öğleden sonra buluştuk.Sonra parka gidip oturduk uzak duruyordu bana,bende ona.Sanki 17 ayımızın hergününde birbirimizin her anından haberi olan iki insan değil de yeni tanışan iki yabancı gibiydik.Kadın Sağlığı ve Hastalıkları Bakımı, Cerrahi hastalıkları ve Bakımı kitabım vardı yanımda.Kadın sağlığı kitabımı aldı karıştırdı biraz imzasını attı başına adını yazdı sonra saçmaladık öyle.Mesajlaşıyordu yanımda durmadan bana göstermemeye çalışarak."Bakmıyorum merak etme."dedim, "Bakma zaten." dedi.Hiç umursamadım..Sonra kolunda bileklik vardı ama benden aldığı bileklik değildi.Başkaydı "Bunu bana idmandan bi kız verdi tokaymış al sen tak."dedi."Banane kızın verdiği tokadan"dedim kalktım gidiyordum geldi.Sonra konuşmaya başladı. "Bütün sorunlar üst üste geliyor hepsi geçicek Zombi bi kaç yıl sonra Alican'ımız Orman'nımız olcak hepsi geçicek gel bi sarılaım sana." dedi sarıldı bana..(Alican ve Orman doğacak olan çocuklarımızmış neden Alican bilmiyorum ama Orman Şebnem Ferah'ın Benim Adım ORMAN şarkısından esinlenilerek konulmuş bir isim.Başta garipsemiştim sonra alıştım,güzel aslında.Valla bak.)İdmana gitmesi gerekiyordu metroya doğru gittik benim eski sınıf arkadaşımı onunda idman arkadaşı olan birine rastladık.Arkadaşımız ve sevgilim her cümlenin yüklemiymiş gibi bana çok tatlısın diyip durdular.Konuştuk biraz sonra bana "Senin bu sevgilin varya idmanda kızlara yavşıyor." dedi,"Banane." dedim.Hadi siz vedalaşın diyerek uzaklaştı aramızda salak bi konuşma geçti onunla sonra gitti.

Ertesi gün onlara gittik.Şirinler'i izledik tam olarak izlemedik adamın karısının karnını sevdiği yere kadar.O da bana yaptı aybısını Orman'dan Alican'dan bahsetti.Puding yedirdim ona burnuma sürdü bende onun burnuna.Ellerime bulaştı."Ben yıkayacağım ellerini" dedi o yıkadı ellerimi kuruladı sonrada.İdmana gidecekti yine üstünü giymek için başka bir odaya gidince pantolon bulmak için dağıttığı kıyafetlerini topladım yatağı falan dağınıktı düzelttim.Arkam dönüktü birden arkamdan sarıldı "Seni seviyorum" dyip gıdıklamaya başladı beni beraber gülüyorduk sonra yorulduk soluk soluğa kaldım durdu,durdum.Gözlerime baktı öptü beni.Arkadaşımın Canon'u vardı yanımda bi kaç fotoğrafını çektim çıktım evden Karşıyaka'ya gidiyorduk aynı metrodaydık yine mesajlaşıyordu.Telefonumu aldı "Sende ver." dedm "Nedenmiş vermeyeceğim." dedi vermedi.Bende istemedim görmekten korktuğum şeyler vardı biliyordum.Gelirken yine aynı otobüse denk geldik öyle bi baktım ki ona sanki bir daha hiç göremeyecekmişim gibi."Neden öyle bakıyorsun" diye sordu hatta.Hafta sonu geçti yurda geldim aradan 2 gün geçti yarışı vardı yarıştan gelmesini bekliyordum ertesi gün sınavıma çalışırken.Bir mesaj geldi ondan "Ayrılmak istiyorum." kitabım ıslanmaya başladı kendimi kaybettim.Sabah konuşurken Böyle böyle olacak şunu yapacağız diyordu gelecekten bahsediyordu hep.Bende "ayrılmazsan eğer." dedim "Neler diyorsun aşkım." dedi bana.Akşamına "Ayrılmak istiyorum." dedi.Ayrılmak istiyorum.

Ertesi gün sınavım berbat geçti iyi misin diye mesaj atıyor bi de.Aradı beni ismini söylediğimde neden bana ihtiyacın varmış gibi adımı söylüyorsun dedi.Bitti diyor bana arama bi daha mesaj atma diyor.Sevgilim benim sözümü dinliyor sahipleniyor beni diyor.Ayşenur mu dedim.İşte o benim aşkım dedi.İşte o benim aşkım..Senden neden ayrıldım sanıyorsun artık istemiyorum seni başkasına aşık oldum diyor bana.Geber diyorum bende ona.Sadece geber.O kadar çok şey söyledi ki şuan aklıma gelmiyor diyebilirim.4 gün oldu hergün nasılsın napıyorsun iyi misin bensiz hayat nasıl gidiyor diyor.Sana ne diyorum hala atıyor.Hiç mi hatırım yok hiç saygısı yok bazı şeylere anlamıyorum.

Kuzenide konuşmuyormuş onunla dün yanıma geldi.Ayrıldığımızdan beri hep benim yanımda.Piç diyor tanıyamıyorum onu çok değişti diyor.O kadar iyi geliyor ki bana onunla kan bağları olduğuna inanamıyorum.Bana aldığı kolyeyi parçaladık attık yollara.Ondan kurtulmama yardımcı oluyor.Yüzüğümü yani yüzüğü götürdü bozdurcam ehehe dedi.Ona vermez eminim.Küçüklük fotoğrafları hala bende.Artık hiç bişey hissetmiyorum ona karşı.Sadece ne bileyim öyle havada kaldım sanki boşlukta..

1 Ekim 2011 Cumartesi

Bir Çocuk Sevdim

"Beni bırakıp gitmez o"




Şu dizide ki Mine ile o kadar çok benziyoruz ki.O sadece bir dizi olabilir ama ikimizde güvenmiştik.Şu fragman kadar etkileyen bir şey yok şu sıralar beni.Çünkü o gitti.

30 Eylül 2011 Cuma

Okul Zımbırtısı

Yazı yazmaya başlamadan "birazdan bloga şunu şunu şunu yazıcaam.Okulda şu olmuştu onuda yaziim." falan diye düşünceler geziyor kafamın içinde amma şuraya oturduğum an hepsi uçup gidiyor.56485 giriş yapıp yapıp siliyorum,ne yazacağımı bilemiyorum.

Yurt çoküüzel, çokiyi,çokoşş fekaat tam olarak arkadaş edinmiş değilim.Girdiğim ortamlarda beni sevmeyen biri olmadı şuana kadaar.Bende onları sevdimde daha kimin ne olduğunu tam olarak bilmiyorum.Günlerdir sıramda yapayalnız(birleşik mi yazılıyor ki bu ya ?)oturuyorum.Ha bi de sınıftaki tek erkek ile ben oturuyorum.(Sonradan gidince herkes oturmuş kızlarla banada oğlan bebesi kalmış ama iyi çocuk yani kızla oturmaktansa onla olmayı tercih ederim çok samimi olduk sevdim yani neyse efendim bi parantezin daha sonuna geldik.)Zil çalıyor bir anda sınıf boşalıyor en arka sırada bir Zombicik oturuyo.Günler böyle ilerleyip giderkennn Ecem diye bi kızla yakınlaşmaya başladık 2-3 tenefüs beraberdik neyin derken yurttan bir arkadaş "Zooommbiiğğğğğğ" diyerekten kenara çekti beni "IIaaaayy kızz Ecem'le mi takılıyoon ya inanmıoruum" diyerek gözlerini devirdi.Pek takmadım sonra bir iki kişi daha "Ecem" dendiğinde gözlerini devirmeye başlayınca ortamdan koşarak uzaklaştım.Okulda yeni çocuk olmaktan nefret ediyorum.Kimse tarafından sevilmeyen sorunlu tipler yenilere o kadar cazip arkadaş tipi olarak görünüyorlar ki..Sürekli bu tuzağa düşüyorum bu sefer erken kurtuldum.Önümdeki yanımdaki kızlarla falan takılıyorum arada derslerde zaten oğlan çocuğuyla pek samimiyiz.(Oğlan çoçuğunun adını Gıcık ilan ediyorum.Kim bu gıcık deme okurcancan)Dikkat ettimde sırada otururken kızların biri sağda biri solda uzak uzak oturuyor ve aralarında çanta var biz nedense ortada oturuyoruz ve çantalarımız yerlerde.Aynı anda aynı şeylere gülüyoruz,tepkilerimiz aynı.Birbirimize çok benziyoruz."Gıcıktan başkasıylada konuşmazmışşşş,Gıcığın kankası nabeer,Gıcık ikizini buldu yhaa" diyenleride duymuyor değilim.Hani aramızda bir şeyler oluyormuş gibi yazdımda.Yok öyle bir dünya ben ilk defa sanal ortam dışında bir erkekle tanışıp kaynaştım da bi tuhaf yazdım..

Dersler çok zor.Şu Latince bana çok uydurma bir dil gibi geliyor.(Bkz.Facialis,dorsalis,frontalis.)
Cerrahi,Dahiliye,Kadın Sağlığı gibi salak derslerimiz var.Dahası da var ama aklıma bunlardan başkası gelmiyor.Öyle sıkıcı dersler ki..Hemşirenin biri geliyor anlatıyor da anlatıyor..Hiç birini dinlemiyorum ya aklım O'na gidiyor yada yanımdakiyle koyuyoruz kafaları ciddi ciddi uyuyoruz.
Ha bi de ayıp konular var tabiiiii.Hemde baya ayıp ya.Geçen Teknik Dershane'de tahtaya afiş asacağım konu kadın üreme organın içiyle ilgili falan ve net olarak fotograflar var afişte.(Ayıp konu dediğimi bu sanıyorsanız ahihohhahe diyerekten gülerim ben size.)
Afişi aldım erkek hocanın biri geldi olay şöyle gelişti :
Öğretmen :"Dur kızım yardım edeyim"
Ben:"Yok hocam ben asarım."
Öğretmen:"Ver evladım ben asarım boyun yetmez senin."
Ben:"Hocam asarım ben gidin siz işinize bakın yorulmayıınn."(Ses tonum yükselir.)Öğretmen:"Yardım edicem kızıım"
Derken içeriye arkadaş geldi aynı anda
Ben:"HOCAM BİZ ASARIZ" dedik hemde çok yüksek sesle.
Öğrtmen:"Ne bağrıyonuz bee yardım etmek isteyence kabahat!" gibi bişeyler diyerek gitti de rahat rahat astık vajinamızın fotografını.

24 Eylül 2011 Cumartesi

Bana Ne Yaptın

Selam.Biz ayrıldık.Neden bilmiyorum.Onun doğum günüydü her şey çok güzeldi sonra gitti.Hiç bir şey yoktu.Hala konuşuyoruz;aşığım,seviyorum,aşkım,özledim,buluşalım ama "ayrıldık" diyor.Ben hiç bir şey algılayamadım sadece "acı" var.Her şey normal ama benimle sevgili olmak istemiyor.Beni istemiyor.Hiç bir neden yok sadece "beni istemiyor."Onu seviyorum.1 yıl 3 aydır beraberiz.Onu tekrar seviyorum.Hediyesini veremedim doğum gününü kutlayamadım yazdıklarım kağıtta kaldı.Onu bi daha göremedim.Doğum günü için planlar yaparken beni bırakıp gitti.Onu bi daha seviyorum ama o gitti.Birbirimize uzak olduğumuz için çok az buluşurduk.Buluşacağımız günler daha bi mutlu uyanırdık ama o gitti.Sabahlara kadar telefonla konuşurdur,konuşurken uyuya kalınca bana kızardı ama o gitti.Telefondan ders çalışırdık mesela o yazmadığı dersleri söylerdi bende yazması gerekenleri ama o gitti.Yağmurda bi kafede oturmaktansa şemsiyesiz yürürdük ama o gitti.Kar yağarken beraber üşümüştük ama o gitti.Eve gitme vaktimiz geldiğinde arkamı döndüğüm an "özledim" yazardı ama o gitti.Genelde mesajlaşırken bana "aşkım değil de,üşenmeden "aşkımmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm" yazardı ama o gitti.Shayne Ward - No Promises'de dans etmiştim sokak ortasında kimseden utanıp sıkılmadan ama o gitti.Pudinge bayılırdı kendi ellerimde puding yedirirdim ona ama o gitti.Sarılınca kokumu içine çekip saçlarımla oynardı ama o gitti.Yarışırdık beraber her zaman o beni yenerdi yinede beraber koşardık işte ama o gitti.Saçlarına dokununca çok kızardı bana bende her zaman bozardım saçlarını küserdi bana ama o gitti.Yanımdayken beraber başka kızlara bakıp eliştirirdik mesela erkek arkadaşıymışım gibi davranırdık sonra abartınca kızardım o da güldürür özür dilerdi başırdık ama o gitti.Yanımızda biri olunca gözlerimizle anlaşırdık ne desem anlardı bende onu anlardım ama o gitti.Ona yakın olmak için okulumu değiştirmiştim ama o gitti.Bana yüzük almıştı,bir de kolye kendi eleriyle takmıştı boynuma bir dahada çıkarmamıştım ama o gitti.Küçüklük fotograflarını isterdim hep,annesi de bana vermesini istemezdi gizli gizli bütün fotograflarını getirmişti bana beraber bakıp gülerdik ama o gitti.Ben çok konuşurdum her zaman o da "Eyvaah kulaklığımda yok yanımda" falan diye dalga geçerdi.Ben senin sevfilinim paraları ben öderiim yoktu bizde,kabul etmezdim bilirdi kimde ne kadar para varsa koyardık ortaya ama o gitti.Parka gider küçük çocuklarla konuşup,ip atlayıp eğlenirdik ama o gitti.Kitaplar verirdim ona okumazdı bilirdim,zorla okutmaya çalışırdım ama o gitti.Yemek yiyişi çok tatlıydı bi de,öyle güzel yiyordu ki o yerken ben onu izlemekten hiç bir zaman yiyemezdim ama o gitti.Fenerbahçeli bilekliklerimiz vardı bizim hiç çıkarmazdık ama o gitti.Bana gitar alacaktı ama o gitti.Ayrılacağımızı düşündüğümüz anlar olurdu bazen beraber korkup ağlardık.O benim onu bırakacağımı düşündüğü için bende onun beni.Sonra o beni bırakıp gitti.Annesi beni tanımıyordu ama hiç sevmezdi nedense o da tartışırdı annesiyle ama o gitti.Ablası gideceğimiz yerlere gelirdi bazen görmemezlikten gelip haylazlık etmeye devam ederdik ama o gitti.Onların apartmandan küçük bir kızla tanışmıştık ondan korkuyordu kız beni severdi "bu senin sevgilin mi ben onu başka kızlarla görüyorum ablaa" derdi bana gülüp geçerdim,beraber ona çikolata alırdık hep ama o gitti.Nikonum olduğunda fotograflarını çekecektim ama o gitti.Çirkinim dediğimde bana öyle bir kızardı ki bilmeyen biri küfür ettim sanardıı ama o gitti.En derin kavgalarımızın ortasında "Bak bakayım ben seni sevmiyor muyum?Seni bırakır mıyım?" diyip sarılırdı ama o gitti.Biz bugün onun doğum gününü kutlayacaktık ama o gitti.

Bu da öylesine.

"Unut onu" diyenlere en içten küfürlerimle..

18 Eylül 2011 Pazar

Hemşirelik Benim İsyanımdı

Kaç gündür nasıl gerilip korktuğumu bir görseniz sünnetine saatler kalmış çocuklar gibiydim.5.okuluma başlayacağım için.Yanlış okumadınız 5.OKULUM(burda annemi sevgi ve saygı ile anıyoruz) Yurttan kurtulmak için daha yakın bir yere kaydımı aldırmıştım.Bugün okulu arkadaşlarımı falan pek sevmedim bana göre tipler değiller yani.Neyse ben derslerime bakayım seneye staj falan alışırım zaten diye düşünürken zil çaldı.Kitaplarımı neyin topladım çıktım babam gelmişti beni almaya.Arabaya bindik annem "Seni yurda verdik" dedi yüz ifadesi yemin ediyorum şöyle :DDDDDDD.Bunu dediği an etrafımdaki her şey durdu gökyüzü karardı,koca bir karanlığın ortasında buldum kendimi.Yine baştan başlayacaktım yalnızlığı,evden uzak kalmayı,eski arkadaş özlemini,alışmadığım ortamlarda bulunmayı,boşlukta kalmayı atlatmışken her şeyi en baştan yaşayacaktım..(Yazar burda ağlamaya başlıyor) Adını bile söyleyemediğim bir sürü ders var hepsi çok zor geçen sene ki arkadaşlarımdan biliyorum.Ben bu ortamda o derslerden nasıl başarılı olabilirim ki..Zaten utangaç,içinekapanık biriyim..Mesela 2.döneme kadar sınıfta parmak bile kaldıramam..Bugün de iğrençti bütün gün tek başıma sırada ellerim yüzümde oturup durdum.Öğlen arasında sınıf bi anda boşaldı ben yine tek kaldım.Telefonumuda arabada unutmuşum oracıkta ölmek istedim.Yurtta kalmaktan değilde tanımadığım insanlarla yurtta kalmaktan gerçekten nefret ediyorum.

2 kişilik bir oda da kalıyorum.Başta 4 kişilikti annem ısrar etti görevlilerde odamı değiştirdi.Bari buna karışmasaydı annem.4 kişi arasında illa iyi geçinebileciğim biri en azından yaşıtım olan biri olabilirdi.Hiç olmadı bizim okulda okuyan biri olurduda gidip gelmeme yardımcı olurdu.Okulla yurt arası baya var yolu bilmiyorum hiç arkadaşım yok.Odayı paylaşacağım kişi turizm lisesindeymiş ve benden 1 yaş büyükmüş.Okullarıda 1 ay sonra başlayacakmış.Yani tek başıma kalacağım yurt okul yollar çevre hakkında bana yardımcı olacak kimse yok.Sınıfta falan her hareketimde herkesin gözü üzerimdeymiş gibi hissediyorum.Şuan annemlere o kadar kızgınım ki eve hiç gelmek istemiyorum....


Bu arada ben her zaman Turizm okumak istedim.(Annem zorla sağlık mesleğe yazıdırdı)Yaklaşık 4 yıldırda gitar istiyorum.(Yine annem babamın aklını çeliyor bir türlü aldırmama izin vermiyor)Oda arkadaşımın gitarı var odada bırakmış gördüm..Kız benim hayallerimde yaşıyor belki de iyi anlaşırız bilmiyorum..Bütün bunların suçlusu annem."Sen ergensin annenle anlaşamıyon ondan böyle diyon yaee" ayakları yapmayın bana bi insanı zorla istemediği bir mesleği yaptırabilir misiniz?Ben hemşire olmak istemiyorum hastaneler dünyada en nefret ettiğim yerlerdir.İstediğim liseye gitseydim ne yurda gerek olurdu nede bu kadar yol masrafına.Okulumda tanıdık arkadaşlarım olurdu evimde olurdum.Dersler bu kadar ağır benim yapamayacağım kadar zor olmazdı.VE BEN MUTLU OLURDUM.Hemşire olacağım aklıma geldikçe ağlıyorum.Ben iğne batırılırken bakamayan,aşı olcağımızı duyunca kaçacak delik arayan bir insanım benim sağlık mesleğin önünden bile geçmemem lazımken annem yüzünden olanlara bak okur...Neymiş ÖSS'yi kazanamazsam burdan direk iş bulabilecekmişim.Peki ben o işi yapabilcek miyim bana sordun mu?Böyle söylediğimde cevabı "Bende muhasebeci olmak istemiyorum başka şansım mı vardı olduk işte" oluyor.Pardon ama senin puanın yetmiyorsa,imkanın yoksa benim suçum ne.Puanım istediğim liselere gayette yetiyor ÖSS'yi kazanamamam içinde bir neden yok anne şimdi lütfen defol hayatımdan.

15 Eylül 2011 Perşembe

Merhaba,Ben Diş HatanesindeOlduğumu Sanıyordum.

Ben diş çıkarıyorum.En arkada bi azı dişim çıkıyor çoğu kişi 20'lik dişin dediler ama bilmiyorum.3 gündür diş hastanesine gidiyorum ilk gün gittiğim hastane beni Aliağa'dan Alsancak'a gönderdi.Doktor ertesi gün erkenden gel röntgen çektir sonra ne yapacağımıza karar veririz dedi.Sabah 6 da kalktım röntgene yetişebilmek için zira başka türlü yetişmeme imkan yok 10'da bitiyormuş sıra olayları falan.Dün bana röntgen için bi kağıt mı ne vermesi gerekiyormuş doktorun onu vermemesi kendi suçu olmasına rağmen beni ezmeye çalıştı.Baktı 15 yaşında bi ergen annesi babasıda yok "Vuruun kahpeyeeeee" bakışları atarak beni dün ki işlerimleri baştan yapmam için yolun başına gönderdi.Yani yeniden sıra alacak,en az saat 13.00'a kadar bekleyecek sonra doktorun yanına gidicek sadece 2 dakika ağzıma bakacak ve yarın erken gel röntgen çektir demesini bekleyecektim.Yaptımda.Başka seçenek mi vardı ki.Neyse ki dünden tecrübeliyim durmadan "Diş hastanesine nasıl giderim?Pardon şu nerde?Şunu nerde yapırabilirim?Aferdesiniz bişey sorabilir miyim?" gibi sorulara ihtiyacım olmadan kolayca(!) hallettim işlerimi.Yeni doktorum eskisine baya bi kızdı böyle yaptığı için ve röntgen çektirebilmem için kart gibi bişey verdi yarın tekrar gideceğim...



Ben böyle yazıp da geçtim ama devlet hastanelerinin ne rezilliklerle dolu olduğunu çoğunuz biliyorsunudur.Kaç gündür eve gelir gelmez uyuyorum saat 7 de falan anca uyanabiliyorum o kadar yoruyor.Saatlerce aç kalacak değilim ya bir şeyler yemem gerekiyor, yol parasından bahsetmiyorum bile s.3 gün içinde 1 haftalığımı bitirdim diyebilirim.



Ha bi' de sevgiliyle gidilecek yer mi kalmadı Allah aşkına ?Diş hastanesine sevgilileriyle gelen yaşıtlarımı gördüm.Büyük saçmalık hani böyle üniversite çağında falan olsalar yine biraz normal karşılardım da.El ele,sarmaş dolaş sevgiliyle hastaneye gelmek çok itici geldi bana.Bi de her köşede merdivende bir birlerinin içine düşecekmiş gibi oturmaları falan..


Sıranın bana gelmesini beklerken gözlerim kapanıyo kafam düştü düşecek yanda ki kızın konuşmaları ninni gibi geliyor.Aslında orasına burasına yaptıracağı dövmeleri,neresini deldireceğini anlatıyordu.Göbeğini deldirmek istiyormuş,kaşını,burnunu bi' de dudağını.Bileğine yıldız dövmesi yaptıracakmış,ayak bileğine tüy gibi bir şeyler düşünüyormuş.Omuzlarınada istiyormuş ama karar verememiş."Ayyyyss babamdan isin aldııım yhaa babiş aslındaa şurama istiyoo" gibi bir şeyler söyledi.Neresne istiyormuş merak ettim baktım.Şortunun arkasına içine doğru giden elini görünce kafamı çevirdim,o nasıl bir babadır öylee..