Kaç gündür nasıl gerilip korktuğumu bir görseniz sünnetine saatler kalmış çocuklar gibiydim.5.okuluma başlayacağım için.Yanlış okumadınız 5.OKULUM(burda annemi sevgi ve saygı ile anıyoruz) Yurttan kurtulmak için daha yakın bir yere kaydımı aldırmıştım.Bugün okulu arkadaşlarımı falan pek sevmedim bana göre tipler değiller yani.Neyse ben derslerime bakayım seneye staj falan alışırım zaten diye düşünürken zil çaldı.Kitaplarımı neyin topladım çıktım babam gelmişti beni almaya.Arabaya bindik annem "Seni yurda verdik" dedi yüz ifadesi yemin ediyorum şöyle :DDDDDDD.Bunu dediği an etrafımdaki her şey durdu gökyüzü karardı,koca bir karanlığın ortasında buldum kendimi.Yine baştan başlayacaktım yalnızlığı,evden uzak kalmayı,eski arkadaş özlemini,alışmadığım ortamlarda bulunmayı,boşlukta kalmayı atlatmışken her şeyi en baştan yaşayacaktım..(Yazar burda ağlamaya başlıyor) Adını bile söyleyemediğim bir sürü ders var hepsi çok zor geçen sene ki arkadaşlarımdan biliyorum.Ben bu ortamda o derslerden nasıl başarılı olabilirim ki..Zaten utangaç,içinekapanık biriyim..Mesela 2.döneme kadar sınıfta parmak bile kaldıramam..Bugün de iğrençti bütün gün tek başıma sırada ellerim yüzümde oturup durdum.Öğlen arasında sınıf bi anda boşaldı ben yine tek kaldım.Telefonumuda arabada unutmuşum oracıkta ölmek istedim.Yurtta kalmaktan değilde tanımadığım insanlarla yurtta kalmaktan gerçekten nefret ediyorum.2 kişilik bir oda da kalıyorum.Başta 4 kişilikti annem ısrar etti görevlilerde odamı değiştirdi.Bari buna karışmasaydı annem.4 kişi arasında illa iyi geçinebileciğim biri en azından yaşıtım olan biri olabilirdi.Hiç olmadı bizim okulda okuyan biri olurduda gidip gelmeme yardımcı olurdu.Okulla yurt arası baya var yolu bilmiyorum hiç arkadaşım yok.Odayı paylaşacağım kişi turizm lisesindeymiş ve benden 1 yaş büyükmüş.Okullarıda 1 ay sonra başlayacakmış.Yani tek başıma kalacağım yurt okul yollar çevre hakkında bana yardımcı olacak kimse yok.Sınıfta falan her hareketimde herkesin gözü üzerimdeymiş gibi hissediyorum.Şuan annemlere o kadar kızgınım ki eve hiç gelmek istemiyorum....
Bu arada ben her zaman Turizm okumak istedim.(Annem zorla sağlık mesleğe yazıdırdı)Yaklaşık 4 yıldırda gitar istiyorum.(Yine annem babamın aklını çeliyor bir türlü aldırmama izin vermiyor)Oda arkadaşımın gitarı var odada bırakmış gördüm..Kız benim hayallerimde yaşıyor belki de iyi anlaşırız bilmiyorum..Bütün bunların suçlusu annem."Sen ergensin annenle anlaşamıyon ondan böyle diyon yaee" ayakları yapmayın bana bi insanı zorla istemediği bir mesleği yaptırabilir misiniz?Ben hemşire olmak istemiyorum hastaneler dünyada en nefret ettiğim yerlerdir.İstediğim liseye gitseydim ne yurda gerek olurdu nede bu kadar yol masrafına.Okulumda tanıdık arkadaşlarım olurdu evimde olurdum.Dersler bu kadar ağır benim yapamayacağım kadar zor olmazdı.VE BEN MUTLU OLURDUM.Hemşire olacağım aklıma geldikçe ağlıyorum.Ben iğne batırılırken bakamayan,aşı olcağımızı duyunca kaçacak delik arayan bir insanım benim sağlık mesleğin önünden bile geçmemem lazımken annem yüzünden olanlara bak okur...Neymiş ÖSS'yi kazanamazsam burdan direk iş bulabilecekmişim.Peki ben o işi yapabilcek miyim bana sordun mu?Böyle söylediğimde cevabı "Bende muhasebeci olmak istemiyorum başka şansım mı vardı olduk işte" oluyor.Pardon ama senin puanın yetmiyorsa,imkanın yoksa benim suçum ne.Puanım istediğim liselere gayette yetiyor ÖSS'yi kazanamamam içinde bir neden yok anne şimdi lütfen defol hayatımdan.
şimdiden sana kolay gelsin Zombi:)ama yazılarından anladığım kadarıyla çok şirinsin zaten arkadaşlık konusunda sıkıntı yaşayacağını sanmıyorum..keşke istediğin bölüm olsaydı ama hemşireliğin de güzel tarafları vardır mutlaka üzülme bence..
YanıtlaSilSağol Ekimoza :) Böyle düşünemene sevindim teşekkür ederim.Bende öyle umuyorum..
YanıtlaSilcanımsın ya. aileler bazen iyilik yapacağım derken o kadar yanlış davranıyorlarki. bu sene kardeşim öss ye girdi. çokta iyi bi puan aldı. makine mühendisliği istiyordu sırf babamın ısrarları sebebiyle şimdi bilgisayar okuyacak. ve hiç mutlu değil. babam mı? o aynı annenin yüz ifadesine sahip. ama ekimoza nın da dediği gibi çok şirin ve canayakınsın. hemen olmasa da çok çabuk arkadaş edineceğine eminim. umarım her şey çok güzel olur. bol bol yaz. oda arkadaşın yoksa da biz varızzz :)
YanıtlaSilBenim anneme benzeyen bir baban olduğu için üzüldüm doğrusu(okul konusunda yanlış anlama:P)Mutlu olmaz tabii ölene kadar o mesleği yapacak olan bizleriz insan sevmediği işte ne ilerleyebilir ne zevk alabilir bunu hepimiz biliyoruz güya bizim iyiliğimiz için..Çok teşekkür ederim Çitlenbikcim,sizde çok şeker insanlarsınız.Eve geldiğim her zaman yazacağım :) İyi ki varsınız :)
YanıtlaSilkolay gelsin canim benim ya:/
YanıtlaSilama fazla üzme kendini. Yurta alisirsin yakinda, güzel arkadaslar bulursun dahailk günlerin sonucta:))
Umudunu kesme:)
Buara ben yeni blog actim:)
http://saskin-penguen.blogspot.com/
Kaçıncı yılındasın bilmiyorum ama hemşireliği hiç istemiyosan ailenle konuşup başka bi okula geçme imkanın yok mu? Hiç bişey için geç değil, mutlu olmadığını, yurt istemediğini falan söylersen anlayışla karşılamazlar mı? Böyle olursa üniversite sınavına sıkı çalışıp istediğin bi bölüm kazanabilirsin :/
YanıtlaSilİnşallah istediğin gibi olur her şey :)
Ayyy canııım çok daralmışsıın sen yaa. Zorla bi bölüme yönlendirilmek çok kötü. ama bence sen her şeyi başarabilirsin. Hiç takma kafana,üzülme :))
YanıtlaSilAynı durumdayız :/ Bende sevmediğim bir şehirde istemediğim bir okula gidiyorum annem saolsun :D
YanıtlaSilPingocuk:Pingooo tekrar hoşgeldin inan çok sevindim geldiğinee bi daha bizi bırakmazsın inşallah. :)
YanıtlaSilRockunzel:2.yılımdayım 9.sınıf sonunda okul değiştirebiliyorduk sanırım ama artık ortak derslerimiz çok az olduğu için değiştiremiyorum değiştirsemde anca düz lise..:/ Yine de düşünüp yazdığın için teşekkür ederim :P İyi ki varsın :)
Hemsponpi:Aynen öyle oldu :/ Hayatımı yaşayan ben değilmişim gibi falan davranınca daha kolay oluyor aslında :D
Pembe Kereste:Annelerimizin eğitim hakkındaki düşüncelerini 4 hatta 8 yıl (lise ve üniversite) rafa kaldırabilsek her şey daha kolay herkes daha mutlu olabilir aslında :D
:)
YanıtlaSilemin ol iş hayatında da durum farklı olmayacak,
orda da mecburiyetler seni sevmediğin şeylere sürükleyecek.Sıkma canını, tadını çıkarmaya bak neticede bi daha aynı günler gelmeyecek, ebeveynler için söyleyeceğim tek söz yok zira bu yaşıma geldim hala her şeyime karışıyorlar korkarım evlensem de böyle olacak.
Her şey gönlüne göre olsun yine de :)
umarım oda arkadaşınla iyi anlaşırsın canım ayrıca kendin para biriktirip 2. el bi gitar alabilirsin belki? :)
YanıtlaSilBu arada;
YanıtlaSil"Bir çocukluk hatırası.. Bir paylaşım.. Biraz da tebessüm…" başlıklı yazımla sayfamda dondurma ikramım olacaktır. Beklerim..
http://mefkuremiz.blogspot.com/2011/09/bir-cocukluk-hatras-bir-paylasm-biraz.html
yalnız ben bunu okuyup yorum bırakmamışım cığk cığk :O annenin surat ifadesini tasvir etme biçimine koptum :P canım ya inşallah alışırsınn hem seni kesin severler, bu kadar kafa kızı başka nası bulcaklar ;) hem o da arkadaşınla zevkleriniz benziyormuş bence eğlenceli muhabbetler dönebilir aranızda :D
YanıtlaSilkuccukurba:Seninde canıım :)
YanıtlaSilKrem Kramel:Oda arkadaşım henüz gelmedi.Para biriktirmeye başladım umarım alıırım ama çok pahalı :/
Profösör:Davet için teşekkürler okuyacağım :)
Lavinya:Kaynaşmadan kafa olduğum anlaşılmıyordur yani bence :P Dışardan çok sessiz görünürüm kim bilir içerdi bir canavar olduğunu :P İnşallah öyle olur bende onu umuyorum valla :D