Okul Zımbırtısı

Yazı yazmaya başlamadan "birazdan bloga şunu şunu şunu yazıcaam.Okulda şu olmuştu onuda yaziim." falan diye düşünceler geziyor kafamın içinde amma şuraya oturduğum an hepsi uçup gidiyor.56485 giriş yapıp yapıp siliyorum,ne yazacağımı bilemiyorum.

Yurt çoküüzel, çokiyi,çokoşş fekaat tam olarak arkadaş edinmiş değilim.Girdiğim ortamlarda beni sevmeyen biri olmadı şuana kadaar.Bende onları sevdimde daha kimin ne olduğunu tam olarak bilmiyorum.Günlerdir sıramda yapayalnız(birleşik mi yazılıyor ki bu ya ?)oturuyorum.Ha bi de sınıftaki tek erkek ile ben oturuyorum.(Sonradan gidince herkes oturmuş kızlarla banada oğlan bebesi kalmış ama iyi çocuk yani kızla oturmaktansa onla olmayı tercih ederim çok samimi olduk sevdim yani neyse efendim bi parantezin daha sonuna geldik.)Zil çalıyor bir anda sınıf boşalıyor en arka sırada bir Zombicik oturuyo.Günler böyle ilerleyip giderkennn Ecem diye bi kızla yakınlaşmaya başladık 2-3 tenefüs beraberdik neyin derken yurttan bir arkadaş "Zooommbiiğğğğğğ" diyerekten kenara çekti beni "IIaaaayy kızz Ecem'le mi takılıyoon ya inanmıoruum" diyerek gözlerini devirdi.Pek takmadım sonra bir iki kişi daha "Ecem" dendiğinde gözlerini devirmeye başlayınca ortamdan koşarak uzaklaştım.Okulda yeni çocuk olmaktan nefret ediyorum.Kimse tarafından sevilmeyen sorunlu tipler yenilere o kadar cazip arkadaş tipi olarak görünüyorlar ki..Sürekli bu tuzağa düşüyorum bu sefer erken kurtuldum.Önümdeki yanımdaki kızlarla falan takılıyorum arada derslerde zaten oğlan çocuğuyla pek samimiyiz.(Oğlan çoçuğunun adını Gıcık ilan ediyorum.Kim bu gıcık deme okurcancan)Dikkat ettimde sırada otururken kızların biri sağda biri solda uzak uzak oturuyor ve aralarında çanta var biz nedense ortada oturuyoruz ve çantalarımız yerlerde.Aynı anda aynı şeylere gülüyoruz,tepkilerimiz aynı.Birbirimize çok benziyoruz."Gıcıktan başkasıylada konuşmazmışşşş,Gıcığın kankası nabeer,Gıcık ikizini buldu yhaa" diyenleride duymuyor değilim.Hani aramızda bir şeyler oluyormuş gibi yazdımda.Yok öyle bir dünya ben ilk defa sanal ortam dışında bir erkekle tanışıp kaynaştım da bi tuhaf yazdım..

Dersler çok zor.Şu Latince bana çok uydurma bir dil gibi geliyor.(Bkz.Facialis,dorsalis,frontalis.)
Cerrahi,Dahiliye,Kadın Sağlığı gibi salak derslerimiz var.Dahası da var ama aklıma bunlardan başkası gelmiyor.Öyle sıkıcı dersler ki..Hemşirenin biri geliyor anlatıyor da anlatıyor..Hiç birini dinlemiyorum ya aklım O'na gidiyor yada yanımdakiyle koyuyoruz kafaları ciddi ciddi uyuyoruz.
Ha bi de ayıp konular var tabiiiii.Hemde baya ayıp ya.Geçen Teknik Dershane'de tahtaya afiş asacağım konu kadın üreme organın içiyle ilgili falan ve net olarak fotograflar var afişte.(Ayıp konu dediğimi bu sanıyorsanız ahihohhahe diyerekten gülerim ben size.)
Afişi aldım erkek hocanın biri geldi olay şöyle gelişti :
Öğretmen :"Dur kızım yardım edeyim"
Ben:"Yok hocam ben asarım."
Öğretmen:"Ver evladım ben asarım boyun yetmez senin."
Ben:"Hocam asarım ben gidin siz işinize bakın yorulmayıınn."(Ses tonum yükselir.)Öğretmen:"Yardım edicem kızıım"
Derken içeriye arkadaş geldi aynı anda
Ben:"HOCAM BİZ ASARIZ" dedik hemde çok yüksek sesle.
Öğrtmen:"Ne bağrıyonuz bee yardım etmek isteyence kabahat!" gibi bişeyler diyerek gitti de rahat rahat astık vajinamızın fotografını.

Hemşirelik Benim İsyanımdı

Kaç gündür nasıl gerilip korktuğumu bir görseniz sünnetine saatler kalmış çocuklar gibiydim.5.okuluma başlayacağım için.Yanlış okumadınız 5.OKULUM(burda annemi sevgi ve saygı ile anıyoruz) Yurttan kurtulmak için daha yakın bir yere kaydımı aldırmıştım.Bugün okulu arkadaşlarımı falan pek sevmedim bana göre tipler değiller yani.Neyse ben derslerime bakayım seneye staj falan alışırım zaten diye düşünürken zil çaldı.Kitaplarımı neyin topladım çıktım babam gelmişti beni almaya.Arabaya bindik annem "Seni yurda verdik" dedi yüz ifadesi yemin ediyorum şöyle :DDDDDDD.Bunu dediği an etrafımdaki her şey durdu gökyüzü karardı,koca bir karanlığın ortasında buldum kendimi.Yine baştan başlayacaktım yalnızlığı,evden uzak kalmayı,eski arkadaş özlemini,alışmadığım ortamlarda bulunmayı,boşlukta kalmayı atlatmışken her şeyi en baştan yaşayacaktım..(Yazar burda ağlamaya başlıyor) Adını bile söyleyemediğim bir sürü ders var hepsi çok zor geçen sene ki arkadaşlarımdan biliyorum.Ben bu ortamda o derslerden nasıl başarılı olabilirim ki..Zaten utangaç,içinekapanık biriyim..Mesela 2.döneme kadar sınıfta parmak bile kaldıramam..Bugün de iğrençti bütün gün tek başıma sırada ellerim yüzümde oturup durdum.Öğlen arasında sınıf bi anda boşaldı ben yine tek kaldım.Telefonumuda arabada unutmuşum oracıkta ölmek istedim.Yurtta kalmaktan değilde tanımadığım insanlarla yurtta kalmaktan gerçekten nefret ediyorum.

2 kişilik bir oda da kalıyorum.Başta 4 kişilikti annem ısrar etti görevlilerde odamı değiştirdi.Bari buna karışmasaydı annem.4 kişi arasında illa iyi geçinebileciğim biri en azından yaşıtım olan biri olabilirdi.Hiç olmadı bizim okulda okuyan biri olurduda gidip gelmeme yardımcı olurdu.Okulla yurt arası baya var yolu bilmiyorum hiç arkadaşım yok.Odayı paylaşacağım kişi turizm lisesindeymiş ve benden 1 yaş büyükmüş.Okullarıda 1 ay sonra başlayacakmış.Yani tek başıma kalacağım yurt okul yollar çevre hakkında bana yardımcı olacak kimse yok.Sınıfta falan her hareketimde herkesin gözü üzerimdeymiş gibi hissediyorum.Şuan annemlere o kadar kızgınım ki eve hiç gelmek istemiyorum....


Bu arada ben her zaman Turizm okumak istedim.(Annem zorla sağlık mesleğe yazıdırdı)Yaklaşık 4 yıldırda gitar istiyorum.(Yine annem babamın aklını çeliyor bir türlü aldırmama izin vermiyor)Oda arkadaşımın gitarı var odada bırakmış gördüm..Kız benim hayallerimde yaşıyor belki de iyi anlaşırız bilmiyorum..Bütün bunların suçlusu annem."Sen ergensin annenle anlaşamıyon ondan böyle diyon yaee" ayakları yapmayın bana bi insanı zorla istemediği bir mesleği yaptırabilir misiniz?Ben hemşire olmak istemiyorum hastaneler dünyada en nefret ettiğim yerlerdir.İstediğim liseye gitseydim ne yurda gerek olurdu nede bu kadar yol masrafına.Okulumda tanıdık arkadaşlarım olurdu evimde olurdum.Dersler bu kadar ağır benim yapamayacağım kadar zor olmazdı.VE BEN MUTLU OLURDUM.Hemşire olacağım aklıma geldikçe ağlıyorum.Ben iğne batırılırken bakamayan,aşı olcağımızı duyunca kaçacak delik arayan bir insanım benim sağlık mesleğin önünden bile geçmemem lazımken annem yüzünden olanlara bak okur...Neymiş ÖSS'yi kazanamazsam burdan direk iş bulabilecekmişim.Peki ben o işi yapabilcek miyim bana sordun mu?Böyle söylediğimde cevabı "Bende muhasebeci olmak istemiyorum başka şansım mı vardı olduk işte" oluyor.Pardon ama senin puanın yetmiyorsa,imkanın yoksa benim suçum ne.Puanım istediğim liselere gayette yetiyor ÖSS'yi kazanamamam içinde bir neden yok anne şimdi lütfen defol hayatımdan.

Diplere, En Diplere

Hayatım çok fena sıçışlarda şu sıralar..Öyle böyle değil sağlam sıçıyorum yani..Toparlamaya çalıştıkça daha da batıyorum.
Diplere, en diplere sürükleniyorum..Hayatımın hiç bir döneminde bu kadar çok karışmamıştım ben..İşin garibi, tepki veremiyorum artık..
Oturup ağlayamıyorum bile..Gülüyorum hatta, kahkalarla gülüyorum halime..En kocamanından bi' boşluktayım dear.
Neden bilmiyorum ama öyle işte..Yurdu evimmiş gibi bensiyemiyorum.2 ay geçti düşün.
Millet evine hiç gitmiyor,hafta sonu nasıl eğleniyor nasıl eğleniyor..Birbirleriyle 40 yıllık arkadaşmış gibiler.Tamam bende öyleyim.
2 ay her saniye aynı ortamda bulunduğun insanlarla nasıl 40 yıllık gibi olmazsın ki zaten..Ona bir şey demiyorum da..
Kimse evini, arkadaşlarını, hiç olmadı geldiği yeri özlemiyor yahu ! Sanki doğdukları günden beri burda,Manisa'da yaşıyorlarlarmış gibiler..
Nasıl yaptıklarını anlamıyorum çünkü benim aklım hep hep İzmir'de,eski okulumda,arkadaşlarımda..Beraber geçirdiğimiz günler,yaptığımız onca şey hep aklımda.
Ben hep geçmişteyim..Zaman geçiyor ama ben geçmişte bir yerlerde sıkışıp kaldım.

Çok tuhaf,çok.Sen sürekli dön bak geriye,özle.Özlediğin kişiler peki onlar nerde? YOK.Herkesin hayatı devam ediyor.Ben olsam da olmasamda..Herkes olduğu gibi mutlu huzurlu..Demek bana ihtiyacı yokmuş kimsenin..Boşuna yaşanmış
o kadaar şey yae..Peki ben bunları neden geçemiyorum ki dear.Ben neden onlar gibi olamıyorum?
Bu psikolojiyle nasıl yaşıyorum hala bilmiyorum.Yaşayıp yaşamadığımıda bilmiyorum.Ruh halimi ilk kez bu postu yazarak dışa vuruyorum.Okulda,yurtta her zaman olduğum gibi şakalar yapıp gülüyorum,güldürüyorum.Kim bilebilir ki içimde böyle şeyler yaşadığımı ?
-UfaktanDelirmiyorsamNeOlayım.-
Bütün gün aklımda tek bir şey var :
Hafta sonu gelsin de eve gideyim artıık.

Yurtta kendimi evimdeymiş gibi hissedemiyorum.Asıl tuhaf olan şu: Evde,kendi evimizde de kendimi evdeymiş gibi hissetmiyorum.
Bir yere ait olamıyorum artık.Een başında dediğim gibi işte,boşluktayım.Kendi evimde misafir gibiyim.Annemlerde misafirmişim gibi davranınca (bkz.Zombi su içmeye kalkar,kalktığı gibi geri oturur.Anne kişisi "Sen otur kızım,ben getiririm" der. Yemek yenir,masa toplanıyordur Zombi eline bir tabak alır,bilin bakalım kim?Annee kişissiii! "Dur kızım ben toplarım aa otur sen."falan filan işte) iyice boşluğa itildiğimi hissediyorum.Bir de yurt değiştirdim.Eski yurda baya alışmıştım birazcıkda olsa ev gibiydi en azından kendi işlerimi kendim halledebiliyordum.Burdada "Yeni Çocuk" muamelesi görünce o boşlukta kayboldum gibi gibi.
En azından okulumuz okula benzeseydi bu kadar boşlukta kalmazdım gibi geliyor ama bilmiyorum.Hiç bir şey bilmiyorum..
Yurtta kalmanın eğlenceli yanı yok değil de..Bunlarda sürekli aklımı kurcalıyor..Gitmek burdaki arkadaşlarımdanda vazgeçmek istemiyorum.
Ya hiç gelmeyecektim buraya yada hiç gitmeyeceğim.Ama olmuyor.Ben ben eski hayatımı çok özlüyorum.Bu kadar boşlukta tek bir şeye tutunuyorum..İyi ki var..

Demiştim eski bloglarımdan birinde..
Okul kapanır kapanmazda eve yakın bir okula nakil istemiştik..Ve kabul edilmişim okula.Bugün gittim gördüm falan ama etraftaki kızların hepsi süslü havalı tiplerdendi.Sanırım pişman olmaya başladım alışmaya başladığım ortamı geride bıraktığım için...

Yurttan Sarkastik Sesler | 3-2-1..OKUL!

İzleyici sayımın hızla arttığı şu günlerde(çokartistikbircümleoldunabeer)tembelliğin dibine vurarak tatilin son zamanlarının tadını çıkarıyorum.Ya da öyle yaptığımı sanıyor olabilirim.
Erkek arkadaşımla bol bol buluşuyoruz çünküü okul açıldığı zaman ayda bir görüşmemiz bile çook zor oluyooooo.Şöyle uzatınca safsalak kızlar gibi konuşasım geldi birden asdfghjklş.
Ne diyorduk..


Yurttayken sanırım 1 ay felan görüşmemiştik sonra deli gibi telefonda konuşuyorduk.Bir gün 8 de neyin aradı beni çenemize ilahi bi kuvvet geldi sanırım bir baktım güneş doğuyor sabah 9 gibi kapattık telefonları akşam uyanabilmiştik.Bunun gibi günleri öyle kolay atlattık ki şu cep telefonları sayesinde.Konuşmalarımız aklıma geldikçe gülesim geliyor asdfghjklş.Yurtta kalmak berbat bi' şey ama düşününce eğlenceli yanlarıda var.Mesela bir arkadaşımla 3 kişilik bi odada kaldığımız dönemlerde kızın biri sevgilisine acayip düşkündü bizim odada AVEA çekmiyordu pek sabah-akşam hatta yaz-kış balkonda mesajlaşıp telefonla konuşuyordu arada bi uyumaya geliyordu odaya.Onun dışında diğer arkadaşımla ilk haftadan bütün parayı yiyip sefalet içinde geçiriyorduk diğer günleri..İlk günlerdeki zengiliğimizi herkes kıskanır sonra paralar suyunu çekince "Oh olsun" bakışlarına maruz kalırdık.Olsun onlar hiç bir zaman sefalet çekmeyi göze alıp zenginlik içinde bi hafta geçiremediler nabeeeer.

Hatırlıyorumda öğle yemeğinde sanırım son 5TL'miz vardı ertesi gün evlerimize gideceğiz.Tost yemekten öyle bir hale gelmiştik ki adını duyduğumuz da ölü taklidi yapıyorduk.İşte öyle bir gün 5 TL ile ne yapsak ne etsek derken markette gördüğümüz 2TL'lik sosisten aldık.İçinde baya çok vardı.Yağ ekmek felan yurttan bir de büyük kola alıp karnımızı doyumuştuk yine.Hatta kalan 50krş ile bayılarak yediğimiz POPTİP şekerlerden almıştık tatlı niyetine.
.
Okula gitmek için pazarın içinden geçmemiz gerekiyor cuma günleri.Okul çıkışında canımız fena çilek çekti yarım kilo alacak kadar parayı gözden çıkardık.(İlk haftalar değildi sanırım yoksa en az 2 kilo alırdık.)Çilek satan amcanın önünde konuşuyorduk "kızlar sevincek çilek görünce" falan filan amcada bizi dinliyormuş."Yurtta mı kalıyorsunuz?"dedi."Evet" dedikten sonra yarım kilo parası alarak 6 kilo vermişti yurtta dağıtmamız için.Tabii ki dağıtmadık!O kadar da acımasız değiliz odamıza gidene kadar gördüğümüz herkese bolca verdik sonuçtaaaa.

Okulun en bebat yanlarından biri salı günleri 11 ders oluyor.Aslında 9 ders 11.ders kulüp var arada kalan boş bi saatimiz var ama o saatte okuldan ayrılmak yasak.Bir arakadaş kulübe falan hiç gelmiyor meğer yoklama alınmıyormuş biz de bunu öğrenince 2 arkadaş okuldan ayrıldık hemen.Ardımızdan sınıfın %90'ı gelince isyanı başlatan gençler olarak disipline gitmiştik.

Bir gün dersteyken en önde oturan süper zeki bir arkadaş telefonla oynarken öğretmenin gözüne çarptı sanırım.Hoca herkes telefonunu masama bıraksın dedi.Masaya konan telefonlardan öğretmenin gözüne çarpan arkadaşın telefonuda dahil tek bir açık telefon çıkmadı.Biz öyle akıllı öğrencileriz işte.Hoca yer mi?I-ıh.Tüm telefonları müdüre vermişti..Ertesi gün eve gidecektim almadan nasıl giderdim kış günü hava erkenden kararıyor babam beni almaya nasıl gelicek bir birimizi nasıl bulcak almam lazımdı o telefonu.Lise sondan çok yakın bir arkadaş ben yurtta görevli hocalardanım diyerekten almıştık telefonumu.

Mağduruzda Mağduruz

Aylar önce saat 17.30 sularında her zamanki gibi XX'le yatağımda müzik dinleyerek mesajlaşıp bir yandanda lak lak ediyorduk ki birden ışıklar söndü.Etraf karardı ve herkes çığlık atmaya başladı.XX'nin deyişiyle "yıldızlı patlama" oldu.
Etrafın kararması bizim yurtta çok normal bir olaydır dear.Çünküü 24 saat çalışan elektrikli sobalar,prizden çıkmayan düzleştiriciler,sürekli şarjda olan telefonlar, yemekhanede çalışan klimamız normal olarak
sürekli şartellerin atmasına sepeb oluyor.Hah işte yine ondan oldu sandık yerimizden kıpırdamıyoruz hatta çığlık atanlara :
"Bunlar neden bi tarafını yırtıyor oluum yaee.."
"Pff yeter abi yae laağn susun!"
filan diyoruz,yok abi kimse kesmiyor sesini üstelik etraf hala karanlık..Ben kılımı kıpırdamadan yatarken XX bu çığlıkların normal olmadığını kavramış olacak ki ; "Zombi kalk lan bakalım bi' ne oluyor bunlara." dedi.
Bende oflayıp puflayarak kalktım.Bizim odanın hemen yanında banyo var okurcuuk.Kapıdan çıkar çıkmaz banyonun önünde yurt görevlisi olacak ablacıkla karşılaştık.Birini banyodan çıkarmaya çalışıor.Banyodaki
"Saçımı yıkamadaan çıkmam,bananee çıkmamm" diyor , ablacıkda "Çık gerizekaalı yanıyoruz şurda çıık çık artık!" dediği an XX'le telefon ışığında göz göze geldik."Yanıyoruz" mu demişti ?Evet evet,yanıyoruz dedi.
Aşağıya indik kapıdan çıktığımız anda dehşete düştük okurcumuuun.Kapının hemen önünde yurt mağdurları,yurdun dört bi yanında merakla bakan insanlar ve yan tafataki elektrik direğinin dibinde 2 itfaye duruyor.
Ben ne olduğunu anlamadan etrafa bakarken polis geldi.Bize karşı tarafa geçip orada beklememizi söyledi.Karşıya geçtik,XX'i kaybettim..Kalabalığın ortasında yurda doğru bakınca..Direğin yurda düştüğü
görülebiliyordu.Hemde alev alev yanarken..Ağzım 2 metre açık yurda bakarken oda arkadaşım geldi yanıma.Sarıldık sonra gülmeye başladık.Herkes ağlayarak ailesini arıyor,birbirlerine sarılıp ağlıyorlar,yakınlarda
akrabası,tanıdığı olanlar filan gitmeye başladı.Sonra XX'i buldum.Ağlıyordu beni görünce sım sıkı sarıldı.Ben onu sakinleştirmeye çalışırken titremeye başladı.Ambulans geldi XX'i ve onun gibi kötü durumda olanları
alıp gitti..Ağlayanlar azalıp kalabalık dağılınca oda arkadaşım (XL)'la beraber etrafa bakıp gülmeye başladık.Gülmemek elde değil lan.Bir kaç kişi banyodan çıkmış saçlar köpüklü ve genelde yurt sıcak olduğundan
herkes şortla filan geziniyor bir de o şortların altına renkli renkli dizden çoraplar giyip dizlere kadar çekmek gelenekdir bizim yurtta.Herkes o halde,birde kilotlu çorapla çıkanlar var onlardan bahsetmek
bile istemiyorumm laayn..


Yangın söndürüldüğünde 35 kişiden 15 kişi kalmıştı.Polis amcalar(kalp kalp) yanımıza gelip yurda girebileceğimizi sağ taraftaki odalara girmememizi ve bu akşam elektrik olmayacağını söyledi.İçeri girdik.
XX'in odasına gittim boştu.XX'le ablacığımızın odası yanyana,baktım ablacık defiyor.Evet evet,ablacık kaçtı!Demek ki neymiş başımıza bir şey geldiğinde ik ablacıklar defiyormuş.
Sonra kalan 15 kişide gitmeye başladı.Herkes gidince 8 kişi kaldık.Yemekhanede toplandık hepimiz.Yurt müdürümüz geldi mum getirmiş bizee..Bizi sakinleştirmek için resmen saçmalıyor adam görmen lazım okurcum.Bu gece birbirinize masal anlatın diyor adam.Ciddiyim masal anlatın sarılıp uyuyun diyor aasdfghjk.O gidince XL ile hala gülüyorduk.Saçları köpüklüler yan tafataki teyzenin evine gidip yardım istemişler,teyzecik burda kalın demiş.Onlarda gitti.6 kişi kalakaldık.Mumların hepsini yaktık.Başımızda bir büyükde kalmadı.En büyüğümüz lise sona gidiyor.Kapıyı kilitledik.XL kulaklığını takmış müzik dinliyor bende mesajlaşıp,mum ışığında kitap okuyorum.Bir yandanda gülmeye devam ediyoruz.Millet hala ailesini arıyor.Tamam yahu yangın çıktı kimseye bir şey olmadan atlattık gitti neyin telaşı neden korkuyorsunuz?Benim tek derdim sabah ki edebiyat sınavıydı..

Sonra sonra bir arkadaşınsevgilisi mesaj atmış "Seni gördüm kırmızı çoraplarınla pembe şortun vardı." diye arkadaş sesli okuyor yıkıldık resmeen asdfgsdf.

Anlaşılan uzun bir süre bizim yurttan kimse çıkma teklifi alamayacak aman çok yazık olduu.