Ayol resmen kalemim yosun tutmuş!
Biraz daha gelmesem buralara cenazem çıkcak,arkamdan ağıtlar yakılacakmış yahu!
Yazmama için çok özel bi nedemim yok aslında fakaat hayatımda neleer neleer neleer değişti bilsenizz!(yazmadan nerden bilecekseniz?bende ki de laf işte!)
Ben en iyisi mi yazmaya başlayayım.....
Şehir dışında lise okuyup yurtta kaldığımı bilmeyen yok sanırım neyse efendim.Evime yakın olan pek değerli sağlık meslek lisesine 9.sınıftan beri nakil yaptırmak için uğraşır dururum.Geldim 12.sınıfa canım ciğerim gülüm bitanem balım MEB'im nakil işini bu yıl kolaylaştırmış hiç bi koşulu olmadan isteyen istediği okula geçer diye bi kural çıkartmış.E bunu duyan okul müdürümüz babamı arayıp 'Zombi2nin evinizin oraaa nakil olmasını ister misiniz?'demiş.Babam da durur mu yapıştırmış cevabı 'evet' diye.Sabah verdiğimiz dilekçemiz öğleden sonra onaylanmaz mı!Al başına bela hem mutluyum hem içimde inceden bi sızı.Zaten bu okula gelmişim geçen yıl tekrar değiştirmek istemiyorum,bi yandan eve gitcem iğrencimsi yurdumdan(bu kısmı en kısa zamanda acıklamak dileği ile)kurtuluyorum derken üç beş duyguyu birden yaşıyorum.Bu arada sevdiğim bi'arkadaşımda benimle beraber nakil oldu yeni okulumda yalnız olmayacağım diye seviniyorum.
Vee ve kim benimle nakil olsa beğenirsiniz?!
Kavga edip disiplin disiplin süründüğümüz yurttan atılma derecesine geldiğimiz,bana kabus tadında günler yaşatan canımın en içi arkadaşım.....
Neyse topluyorum kendimi.Ne diyorduk.
Sevgili hocacığım tekrar arıyor 'artık hastanede durmana gerek yok bizim okulun öğrencisi değilsin okula gel imzalaman gereken bi'şeyler var sonra gidersin'diyor....
Sınıfıma ne denli aşık olduğumu bilenler bilir..O sözleri duyguğum an içime bildiğiniz 1000'lik İztononik Sodyum Klorür oturuyor.(Yazar burada hemşireyim ben serumu koluma takarım blogda ğç beş tur atarım olmadı yazı yazarken hava da yaparım demek istiyor...(yine konuyu dağıttım ya allaaaaaam.))
Çıkıp okuluma gidiyorum sınıfımla vedalaşıyorum halledilmesi gereken evrakları tamamlıyoruz annemler geliyor yurttan eşyalarımı topluyoruuz doğru İzmir'e.
Bunca şeyi baştan sırayla yazsaydım keşke de kısa kısa geçmek zorunda kalmasaydım..
Okula başlıyorum sınıfımı neyin seviyorum arkadaşımla aynı sınıftayız her şey iyi hoş.Sonra stajda bi arkadaş ediniyorum canım kanım oluyo birden bire.(Bundan sonra adı Asma olsun).
Sonra hepimizin bayıldığı feysbuk'dan okul çevresinden biriyle tanışıyorum(burda yazar dahil herkes şaşrıyoo.)Baya tatlı hoş falan sohbeti ilerlettik.
Yılbaşında Asma'lar da kalıyorum, tatlı hoş çocuuğumuzda Asma'ların iki sokak yukarsında oturuyormuş.Malum tuvalete girsek check-in yaptığımız bi dönemdeyiz,yaptığım check-in'i görünce mesaj atıyor benimki(ihiihihih).
Dükkan açmışlar davet etti,e bizim de canımız sıkılıyo evde kalktık gittik.İçerde beş altı arkadaşı var benimkinin salak saçma tipler aptal aptal hareketler falan.Sürekli değişik bi isimde bişey almaktan bahsediyorlar.Soruyorum benimkine gayet rahat 'hap alcaklarmış yaa' diyor.
He bi' den önemli kısmı söylemeyi unuttum!Çingen mahallesindeyiz bu arada!
Bu oğlanın saf arkadaşlarından biri şahin veya doğan olması lazım o tür bi arabayı çekti dükkanın önüne.İçerde sürekli gülüyoruz derken otobüsün biri geçememiş arabayı çekmelerini istediler bizimkilerden,malum çingenliklerini belli etcekler ya 'geç abi geç geç bişeey olmaaz yeaaa!' tarzında şoföre verdiler gazı,adam bi adım ilerlemeye kalmadı baaam!Yandaki dükkanın tabelası yerde...Hala 'yaav geçç abi senn raaaaaad ol' diyorlardı ki ne olduğunu anlamadan bi kavga çıktı dükkandaki serseri tipli çocukların hepsi şoförün üstüne yürüyor,benim zavallı hiç bi' şeye karışmıyor sakinleştirmeye çalışıyor....Kavga büyüdükçe büyüyor biz içerde üç buçuk atarken aynı zamanda gülmekten altımıza işeyecek kıvama geliyoruz.Tam polis neyin gelecek benim oğlan malum arabayla bizi eve bırakmayı teklif edince onaylıyoruz.Son ses roman havası çingene mahallesinin sokaklarında eve doğru ilerlerken kimse görmesin diye sürekli kafamı eğiyoruz..Çocuum da o ortamda kulağıma güzel şeyler fısıldıyor sırnaşıyor falan bi romantik bi romantik ki daha fazla anlatamayacağım.........
Ve eve geliyooruz!
Bu da böyle bi anımdı dear okurlar.
Bundan gayri buralardayım.
Esen kalın.
Sonra hepimizin bayıldığı feysbuk'dan okul çevresinden biriyle tanışıyorum(burda yazar dahil herkes şaşrıyoo.)Baya tatlı hoş falan sohbeti ilerlettik.
Yılbaşında Asma'lar da kalıyorum, tatlı hoş çocuuğumuzda Asma'ların iki sokak yukarsında oturuyormuş.Malum tuvalete girsek check-in yaptığımız bi dönemdeyiz,yaptığım check-in'i görünce mesaj atıyor benimki(ihiihihih).
Dükkan açmışlar davet etti,e bizim de canımız sıkılıyo evde kalktık gittik.İçerde beş altı arkadaşı var benimkinin salak saçma tipler aptal aptal hareketler falan.Sürekli değişik bi isimde bişey almaktan bahsediyorlar.Soruyorum benimkine gayet rahat 'hap alcaklarmış yaa' diyor.
He bi' den önemli kısmı söylemeyi unuttum!Çingen mahallesindeyiz bu arada!
Bu oğlanın saf arkadaşlarından biri şahin veya doğan olması lazım o tür bi arabayı çekti dükkanın önüne.İçerde sürekli gülüyoruz derken otobüsün biri geçememiş arabayı çekmelerini istediler bizimkilerden,malum çingenliklerini belli etcekler ya 'geç abi geç geç bişeey olmaaz yeaaa!' tarzında şoföre verdiler gazı,adam bi adım ilerlemeye kalmadı baaam!Yandaki dükkanın tabelası yerde...Hala 'yaav geçç abi senn raaaaaad ol' diyorlardı ki ne olduğunu anlamadan bi kavga çıktı dükkandaki serseri tipli çocukların hepsi şoförün üstüne yürüyor,benim zavallı hiç bi' şeye karışmıyor sakinleştirmeye çalışıyor....Kavga büyüdükçe büyüyor biz içerde üç buçuk atarken aynı zamanda gülmekten altımıza işeyecek kıvama geliyoruz.Tam polis neyin gelecek benim oğlan malum arabayla bizi eve bırakmayı teklif edince onaylıyoruz.Son ses roman havası çingene mahallesinin sokaklarında eve doğru ilerlerken kimse görmesin diye sürekli kafamı eğiyoruz..Çocuum da o ortamda kulağıma güzel şeyler fısıldıyor sırnaşıyor falan bi romantik bi romantik ki daha fazla anlatamayacağım.........
Ve eve geliyooruz!
Bu da böyle bi anımdı dear okurlar.
Bundan gayri buralardayım.
Esen kalın.
