Neler Oluyor Hayatta

Son yazılarıma şöööyle bi' göz atınca fark ettiğim tek şey sürekli yazmaya uzuuun bi' ara verip her aradan sonra da 'bu son olsun', 'bi'daha yazmayı boşlamayacağım' , 'ben geldiim!Artık buradayım!' temalı.Bu defa hiç bir söz vermeden giriş ve kapanış yapıp cidden 'öyle' yapacağımı umalım[yani eğer sende istersen tabii?(AY BENİM Kİ DE SORU İSTEMESEN BURDA İŞİN NE AYOL)]
Tam 5 ayımı yazmadan geçmişim ki bu beş ayın hergünü olaylar olaylar olaylar...Şuradan başlayalım 5 aydır hemşirelik yapıyorum.Evet hala istifa etmedim..Gerçi istifa etmeye utanıyorum ne bileyim bana ayıp geliyor.Mesaim falan eksik yatıncada gidip söylemeye utanıyorum veya bayram,yılbaşı gibi ıvır zıvır günlerinde verilen ikramiyeyi almaya da utana sıkıla gidiyorum.O kadar çok alışmışım ki beleşten çalışmaya bir karşılığını alınca neredeyse yerin dibine gireceğim(halime gülme sayın üniversite öğrencisi mesleğini eline alınca senide göreceğiz/oha ben az önce' mesleğini eline alınca' mı dedim???)
Malumunuz Ege Üniversitesi'nde Tıbbi Laboratuvar Teknisyenliği okumaktayım.Gerçi bölümün bana tek getirisi 'laboratuvar' yazmayı öğrenmiş olmamdır ki okulu BI RAK TIM.Evet evet 1.dönem bitmeden okulu bıraktım.OHA SALAAK diyen gözlerinizi görür gibiyim efenim ama bi'sorun bakalım bu Zombi ne akla hizmet misss gibi Ege'yi bırakıyor?Eh madem sordunuz hemen anlatiyiim..
Günlerden bir gün Zombi isimli 165 boyunda,53 kilo,saçı turumcu gibimsi , bazen fazla geveze bazen dilsiz genelde çok okuyan okuduğu kadarda gezen,herkese çarçabuk kanan sonunda oturup ağlayan her defasında bu son diye aynı hataları tekrarlayan minnak kızımız liseyi çeşitli yerlerde okuduktan sonra hemşire olaraktan mezun olur.Cuma günü mezun olan Zombi pazartesi iş başı yapar.Gün gelir okul açılır Zombi üniversiteli olmuştur ama işine bi hayli bağlı olduğundan hastane yönetimi Zombi'nin okulla işi bi arada yürütmesini ister.Zombi bi süre düşünür ve olumlu cevap verir..(tamam biraz sallamış olabilirim,hastaneye kendim yalvarmışta olabilirim uf tamam ya tamam......)Geceleri nöbet tutup gündüzleri okula giden Zomb-
-Uf bu anlatım tarzından gerçekten çok sıkıldım.Ayrıca şuan nöbetteyim ve hastanenin klavyesi gerçekten bu saatlerde (02:09) aşırı gürültücü olabiliyormuş-
Nerde kaldıydık...
Efenim benim evim Ege'ye ve işime tam 1.5 saat uzakta olup ulaşım bakımından hala yetersiz bi ilçede olduğundan  bir süre sonra nöbet okul bi arada bi hayli zor olmaya başladı.Başlarda sınıfa hava atıp 'ÇALIŞIYOM BEN PARAM VAR BENİM HAHAHA FAKİRLER SİZ HALA BABANIZDAN MI ALIYONUZ,HOCAM NAPİM YA GECE NÖBETTEYDİM,UFF BEN ÇALIŞIYOM KIZIM SEN NE ANLARSIN,HEMŞİREYİM OK' diye gezinirken bi süre sonra baktım herkes ders çalışıyor ben uyuyorum,herkes geziyor ben yine uyuyorum,herkes gece dışarı çıkıyor ben nöbete gidiyorum.KISKANDIM.Herkesi kıskandım her gece insan canı emanet edilen onlar değildi sonuçta,tek yapmaları gereken aptalca kimya formülleri ezberlemek ve gezmek.Evim okula işe yakın olsa ders aralarımız 5/6 saat falan olduğundan hem dinlenir hem derslerimi düzeltir hemde işe daha enerjik giderim yolda kaybettiğim vakti değerlendiririm diye düşünmeye başladım.Bu düşüncemi babama çıtlattım belki taşınırız neyin düşüncesi ile.I-ıh yanaşmıyor.Bi süre daha kendime bu şekilde işkence çektirdikten sonra kendi başıma eve çıkmaya karar verdim.

3 Gün Sonra ki nöbetten:
Sanırım yazma yeteneğimi(ki öyle bir yeteneğim varsa eğer)kaybettim.Birden bire çöken hüzünle yarıda kestiğim yazıya 3gün sonra dahi kesemediğim hüzün sebebi ile şimdilik burada keseyim.Belki yeniden yazarım fakat önce yapmam gereken tedaviler var...............