Bizde Abarttık ama Çikolatasını Abarttık Kekini Kabarttık

Annem tam bir Ankara hatasıdır.İzmir'i oldu olası sevmez,her fırsatta Ankara'ya gider ve bizide zorla götürür.Anneannemler dubleks evlerle dolu hiç de dandik olmayan bir sitede oturuyor.(Umarım zenginliklerinden bir gün bizde kısmetimizi alırız :P ) Daha önceki yıllarda küçük olduğumdan mı salaklığımdan mı bilmem evden hiç çıkmazdım o yıl Ankara'yı öyle çok gezdim öyle çok eğlendim ki..Bi' kere bahçede bir dut ağacı vardı şemsiye gibiydi o ağaçların özel bi adı var mı bilmiyorum ama şemsiyeye benziyordu dutlar altından çıkıyordu dut yemek için ağacın altına giriyordum saatlerce çıkmıyordum sonra arka bahçede çilek yetiştiriyordu anneannem, çileklerle pudingleri süslerdik, az mı çilekli pasta yaptık!Günler geçti ve eve dönme vakti geldi öyle çok üzüldüm ki..Annemler benim biraz daha kalabileceğimi daha sonra anneannemlerin beni bir otobüsle eve gönderebileceğini söylediği an dünyalar benim oldu.Annemleri uğurladıktan bir kaç gün sonra balkonda dondurma yiyordum.Sonra bir ses duydum birisi "Bayram nerdesin?Bayraaam!" diyip duruyordu.Anneannem gelince "Anneanne Zeytin abla çocuğunu kaybetti heralde Bayram diye bağırıp duruyordu." dediğimde anneannem bir kahkaha attı görmeliydiniz.Meğer Bayram Zeytin ablanın kediysinin adıymış.Ne bileyim yahu Bayram diye kedi adı mı olurmuş hıh.Zetin ablayla o günden sonra daha sık karşılaşmaya başladık sanırım 35 yaşlarında olacak.Kadın gördüğüm en zengin insanlardandı her defasında farklı bir arabaya biniyordu ama kendi ve evi öyle bakımsızdı ki çünkü insanlardan nefret ediyormuş. Anneannemde çok tiksinirdi Zeytin abla bu yüzden hiç gelmezdi anneannemlere sadece bahçede sokakda konuşurlardı.Sürekli "İnsanların çok nankörlüklerini gördüm benim dostum hayvanlar" diyordu. Üstü başı hep kıl tüy olurdu.Evinin bahçesinde kocaman bi ağaç vardı ağacın her bi dalında en az 5 kedi olurdu hepsi onundu 3-4 köpeği de vardı.Kedilerine köpeklerine yediriyordu tüm parasını.(Burdasövüyoruz)

Zeytin ablayla daha çok vakit geçirmeye başlamıştık.Çok iyi kadınmış meğer,bir gün beraber alışverişmerkezine gittik.Bir şeyler yedikten sonra alması gereken bir kaç şey olduğunu söyledi.Abur-cubur reyonuna geldiğimzde yok Bayram üzümlü keki çok sever,Prenses bitter çikolataya bayılır,Pamuk jelibon yemeden duramaz diyerek bütün kek,çikolata çeşitlerini aldık.Ve tahmin ettiğiniz gibi Bayram,Prenses,Pamuk hepsi kedi köpek.Benim annem hangi çikolatayı sevdiğimi bilmezken Zeytin abla tüm kedi köpeklerinin nelerden hoşlandığını biliyor v ekendi elleriyle gidip alıyor.Bi an kedi olup Zeytin ablanın evinde yaşayasım geldi o kadar yani.Neyse köpekleri için de bütün pahalı etlerden aldıktan sonra çıktık geldik eve.O gün de dayım araba almaya gidecekti tam eve gittim kapıda bir not "Zombi sen Zeytin ablanla kal biz arabayı alıp geleceğiz." Bu notu gördüğüm an kafamdan aşşağıya kaynar sular boşaldı okurcan,adeta elim ayağım kesildi, bağırmak istedim sesim kesildi,dizlerimin üstüne yığılıp kalacağım sandım.Zeytin ablanın evine nasıl girerim ben?O kedi köpekli kıy tüy dolu iğrenç eve nasıl giderdimm okur söyler misin nasıl ?! Kedileri köpekleri bi cins zaten insanın üstüne abanıp kalıyor.Kovsan gitmiyorlar bi tuhaflaşmış havyanlar,bütün insanları Zeytin ablacık gibi sanıyorlar heralde.Iykk düşüncesi bile midemi kaldırdı.Koşarak bahçeden çıktım ki caddede anneannemleri arabaya binerken yakaladım o an dizlerime ilahi bir güç geldi okurcuk,saniyenin onda biri kadar kısa bi zamanda "Beniğ bırakmayın!" diyerekten yanlarına vardım.Bir kaç gün sonra hemen İzmir'e döndüm.

Bir ay önce Ankara'daydık.Zeytin ablayı evden çıkarmışlar etraftaki insanlar kedi köpeklerden rahatsız oluyor diye..Evin yeni sahipleri ev çok pis olduğu için evin içinde ne var ne yok yeniliyorlar uzun zamandır tadilat var evde..Aklıma geldide sahiden o gün o eve girseydim ne olurdu bana?